هر کدام از ما در ذهن خود تصوراتي داريم که تا وقتي به شکل بصري تجسم پيدا نکرده اند ديگران از پي بردن به آن ها عاجز خواهند بود. در حالي که با تجسم بخشيدن به آن ها ارتباط ذهني ما با مخاطبان شکل ملموسي پيدا مي کند.تصاوير ذهني مي توانند به شکل گزارش ،توصيف روايي،شعري ،و بصري يا تجسمي ارائه شوند.

هنرهای تجسمی بر اساس نیازهای مردم بوجودآمده است. به عنوان مثال: نقاشی که یک نقاش احساس خود را با کشیدن تابلو و خلق کردن اثر به ديگران منتقل می کند.

هنرهای تجسمی با مهمترین عضو بدن که چشم می باشد ارتباط تنگاتنگ دارد. چشم علل مهمی برای هنرهای تجسمی است. انسان اول می بیند بعد درک می کند و دیدن مستلزم نور است.

 براي ديدن تصاوير دو چيز لازم است 1-عامل طبيعي(نور)2-عامل فيزيکي(سلولهاي مخروطي شکل داخل چشم)

دیدن علمی است غیر ارادی و نمی تواند با فهم توام باشد.نگاه کردن عملی است که با هدف و مقصود خاص همراه است. نگاه کردن نشان می دهد که انسانها با یکدیگر تفاوتهای زیادی دارند. نگاه کردن یعنی دقت به جزئیات و توجه به پیرامون و دیدن چیزهایی که ممکن است خیلی از افراد نبینند.