نظريه اشاعه،فرايند اجتماعي نوآوري ( ايده هاي جديد، شيوه هاي عملي جديد و استفاده از وسايل و ابزارهاي جديد، هدف هاي جديد ) ، و چگونگي دست يابي به آن و نحوه گسترش آن به تمامي يک نظام اجتماعي را بررسي مي کند.

اورت ام. راجرز يکي از پيشتازان انديشه نوآوري در غرب است. او شرط نوآوري را کنترل پيام ها و در عين حال بهره گيري از کارگزاران ارتباطي مي داند. نوآوري مورد نظر او چيزي جز «مدرنيسم»به مفهوم غربي نيست.  

در سالهاي 1986 تا 1988 راجرز خلاصه هايي از نظريه اشاعه نوآوري را منتشر کرد. وي چهره اصلي در تحول اين نظريه است. نظريه راجرز احتمالاً توسعه يافته ترين نظريه در اين حوزه است. مانند ساير نظريات اشاعه نوآوري ، اين نظريه متضمن تعامل ميان ارتباط جمعي و ارتباط ميان شخصي است. فراگرد اشاعه نمايان گر جنبه هاي متعددي نظير الگوي دو مرحله اي آگاهي دهي، کار با شبکه ها ، شکاف اطلاعاتي و تغيير نگرش است.

فراگرد اشاعه نوآوري در بسياري موارد نوعي پيکار ارتباطي سنتي است. چنان که در بيشتر پيکارهاي ارتباطي صادق است، گمان مي رود که نتيجه فراگرد اشاعه، ايجاد تغيير، غالباً ايجاد تغيير رفتاري باشد.

در فراگرد تصميم گيري ، تغيير در آگاهي و نگرش جزو مراحل مياني به شمار مي آيد. بعضي رويکردهاي ديگر، در مرحله اول، به اين امر توجه دارند که افراد چگونه اطلاعات را دريافت و سپس آن را در ميان سايرين توزيع مي کنند، ولي نظريه اشاعه بيشتر به اين توجه دارد که افراد چگونه نوآوري را مي پذيرد يا طرد مي کنند.

 اشاعه «فراگردي است که بواسطه آن نوآوري  از مجاري معين و در طول دوره زماني خاصي در ميان اعضاي يک نظام اجتماعي رواج مي يابد.»

نوآوري در انديشه ، کردار، يا چيزي است که فرد يا واحد اقتباس کننده آن را نو مي داند».

مناسب ترين بخش نظريه اشاعه، فراگرد اقتباس است که در آن فرد يا گروهي از افراد با نوعي نوآوري مواجه اند و به نحوي نسبت به آن واکنش نشان مي دهند. امر ارتباطي در سرتاسر فراگرد رخ مي دهد، يعني فرد اطلاعات ناخواسته را دريافت مي کند، به جستجوي اطلاعات مي پردازد و آن را مبادله مي کند.

ولي در مرحله اقتباس است که تأثير و تأثر ميان ارتباط جمعي و ارتباط ميان شخصي داراي اهميت اساسي است. فراگرد اقتباس به مراحل مختلفي تقسيم مي شود که هر يک از اين مراحل ويژيگي هاي خاص خود را دارد مثل ويژگي رسانه ها و مجراهايي که در فراگرد دخيلند.

 اين مراحل ( به ترتيب وقوع ) عبارتند از : آگاهي ، اقناع ، تصميم ، اجرا و تثبيت.