فرض اصلي الگوي استفاده و خشنودي اين است که افراد مخاطب، کم و بيش به صورت فعال ، به دنبال محتوايي هستند که بيشترين خشنودي را فراهم کند.

درجه اين خشنودي بستگي به نيازها و (علائق) فرد دارد. افراد هر قدر بيشتر احساس کنند که محتواي واقعي نياز آنان را برآورده مي کند، احتمال اين که آن محتوا را انتخاب کنند بيشتر است.

 الگوي اين رويکرد را بلامروکاتز در سال ( 1974 ) ارائه کرده اند. قابل ذکر است که بيشتر الگوهاي استفاده  خشنودي ، عنصر فرستنده را از فراگرد ارتباط جمعي کنار مي گذارند. اين الگوها نوعاً با عواملي آغاز مي شوند که بر انتخاب مخاطبان از محتواي رسانه ها تأثير مي گذارند. اين الگو هم چنين مي کوشد ريشه هاي نتايج استفاده از رسانه ها را روشن نمايد. اين الگو ميان نتايجي که عمدتاً ناشي از محتواي ارتباط است و نتايجي که حاصل استفاده از رسانه هاست فرق مي گذارد. وقتي محققان رسانه ها از اثرات سخن مي گويند، معمولاً به رابطه ميان پيام و نتيجه اشاره دارند. انواع خاصي از محتوا به توليد انواع خاصي از تأثير گرايش دارند. در الگوي ويندال اين نتايج را « اثرات» مي نامند.

ويندال در سال ( 1981 ) درباره رابطه استفاده و تأثير بحث کرده است. الگوي وي ، حاکي از آن است که انواع گوناگون استفاده نتايج گوناگوني را به بار مي آورند. نوع محتواي مصرف شده، ميزان و چگونگي استفاده ( يا درجه درگير شدن) عوامل مهمي در کاربرد محتوا براي پيش بيني نتايج است.

محققان رسانه ها گاهي به نتايج عمل استفاده از محتواي رسانه ها توجه مي کنند. مثلاً در چندين بررسي به پيامدهاي تماشاي تلويزيون بر ساير فعاليت ها در ميان جوانان پرداخته شده است.

اين پيامدها بيش از آن که به محتواي رسانه ها مربوط باشند با خود تماشاي تلويزيون ارتباط دارند. گاهي محتوا و استفاده از رسانه ها به شيوه هاي خاصي به تعامل مي پردازند و چيزي را پديد مي آورند که « اثرات پيامدي» مي ناميم. مثلاً کساني که زياد تلويزيون تماشا مي کنند خود را « بيننده تلويزيون» مي خوانند با آنان محتواي تلويزيون را نيز مثبت مي دانند و بنابراين مشتاقند که پيام هاي آن را بپذيرند و تحت تأثير آنها قرار گيرند. در اين وضعيت استفاده و محتوي هر دو، متغييرهاي علي مستقلند.

نظريه خشنودي متذکر مي شود که فرستنده و گيرنده ممکن است با چشم اندازهاي مختلفي وارد فراگرد ارتباط شوند. آنچه را فرستنده اطلاعات جدي تلقي مي کند، گيرنده ممکن است به عنوان يک سرگرمي کم ارزش به کار برد، يا اصلاً از آن استفاده نکند.

اطلاعات عرضه شده ممکن است به هيچ وجه ربطي به نيازها و علائق گيرنده نداشته باشد. يک جزء اساسي رويکرد خشنودي ها ( مفهوم مخاطب فعال) است.