قرن اطلاعات ساختار سازمان راشاخه شاخه مي کند، در حالي که سازمان ها در دوران صنعتي بر پايه مقررات و سلسله مراتب ديوان سالاري استوار بودند. بر عقيده پيتر دراکر ( 1988 ) سازمان جديد در قرن اطلاعات با ساختاري مبتني بر اطلاعات است. از ديدگاه دراکر سازمان جديد نتيجه کارکرد ديوان سالاري نيست، بلکه حاصل تلاش متخصصان دانش است که فرآيند اطلاعات را خلق مي کنند. به عقيده او، کارگران جامعه مبتني بر دانش به طور مقدماتي با اطلاعات کار مي کنند.

به نظر دراکر بر خلاف گذشته که سازمان عمدتا از ديدگاه ديوان سالاري و سلسله مراتبي از بالا به پايين ديده مي شود و شکل هرمي را داشت سازمان مبتني بر اطلاعات نوعي ساخت مسطح دارد و دانش از اين پس تنها در دست بالايي ها منحصر نخواهد شد و در سطوح کارشناسان دانش که در رده هاي مختلف اشتغال دارند، توزيع نخواهد شد.

براي مثال پست الکتريکي جايگزين تلفن مي شود. اما پست صوتي امکان ذخيره سازي اطلاعات ر ابالا مي برد. سيستم ملاقات الکتروني نوعي حمايت جمعي را با خود خواهد آورد.

تله کنفرانس امکان برقراري ارتباط بين کارشناسان دانش را فراهم مي آورد. و در هزينه رفت و آمد و زمان صرفه جويي مي شود. بانک هاي اطلاعات امکان دسترسي آسان تر به داده هاي داخلي  وخارجي را فراهم خواهند کرد.

سيستم تصميم گيري به وسيله رايانه، سيستم اداره الکتروني ، هماهنگي ، اطلاع رساني و شبکه هاي مخابراتي موجبات کار کردن براساس اقتصاد اطلاعات را فراهم مي کنند. فناوري همچنين در روش هاي ارتباطي سازمان ها تغيير به وجود خواهد آورد. از جمله؛ داده هاي الکتروني ( EDI )، اطلاعات مربوط به فروش، صورتحساب هاي بانکي و نظاير آن.

جيمزسن ( 1995 ) با اشاره به اين که قرن اطلاعات از سال 1957 در آمريکا  آغاز شده اثرهاي فناوري ارتباطي در سازمان ها را به شرح زير بيان مي کند:

1- نسبت نيروهاي شاغل در بخش اطلاعات بيشتر از مجموع شاغلان بخش هاي صنعت و کشاروزي خواهد شد.

2- تجارت متکي بر فناوري اطلاعات است.

3- فرآيند اشتغال در جهت افزايش توليد است.

4- موفقيت با کارايي حداکثر فناوري حاصل مي شود.

5- فناوري اطلاعات در اغلب توليدات و خدمات به کار گرفته مي شود.

در جمع بندي از اين بحث مي توان اثرهاي رسانه هاي جديد براي ارتباطات برون سازماني در جوامع معاصر را فهرست وار به شرح زير ارائه داد؛

1- مديران بدون مهارت ارتباطي حذف مي شوند.

2- ارتباطات سازماني ( درون و بروني ) از اهميت بيشتري برخوردار مي شود، و مديريت ارتباطات مجموعه فعاليت هاي ارتباطي خارج از سازمان  شامل فروش، استخدام ، بازار يابي و آگهي، ارتباط با مشتريان و روابط عمومي ر ادر بر مي گيرد.

3- ارتباط بارسانه‌ها بيشترجنبه مستقيم و زنده پيدا مي‌کند ومديريت اطلاعات توسعه مي‌يابد.

4- مشارکت مردم و کارکنان بيشتر خواهد شود و در جامعه مبتني بر دانش ، اطلاعات در سطح کارشناسان توزيع مي شود.

5- توليد اطلاعات افزايش مي يابد و سازمان ها بيش تر بر تصوير و هويت سازماني متکي خواهند شد.

6- با افزايش اهميت و نقش رسانه ها در جوامع واحدهاي ارتباطي سازمان هاي توسعه خواهند يافت.

7- سنجش نظرات مردم از اهميت بيشتري برخوردار شد.

8- شبکه هاي ارتباطي دروني و برون سازماني توسعه خواهند يافت .

9- پايش ( مونيتورينگ ) اطلاعات و رسانه ها از فعاليت هاي عمده هر سازمان مي شود.

10- پاسخ گويي به رسانه ها از اهميت بيشتري برخوردار خواهد شد.

11- فن آوري جديداطلاعات در دو سطح ارتباطي و تصميم گيري به کار مي افتند.

12- فن آوري جديد، فن آوري هاي سنتي را حذف نمي کنند، بلکه با آن ها ادغام مي شوند.

13- رسانه هاي آينده، رسانه هاي رايانه اي ( سايبر ) خواهند بود.

منبع:دكتر حسين افخمي