سينما با اختراع عکاسي و سپس ساخت تصاوير متحرک در حدود سال‌هاي 1880 تا 1889 در اروپا متولد شد.

برادران لومير در سال ۱۸۹۵ دوربين سينماتوگراف را اختراع کردند. هرچند نمي‌توان اين دو برادر فرانسوي را يگانه افرادي دانست که به پيدايش هنر سينما کمك کردند، بطوريکه نمي‌توان قاطعانه از يک نفر به‌عنوان مخترع سينما نام برد..

برادران لومير خود ده‌ها فيلم کوتاه ساختند که همه آنها صرفاً از يک نما تشکيل مي‌شد.

پس از لوميرها، ژرژ مه‌ليس باعث تکامل فن سينما شد. ديدگاه مه‌ليس نسبت به سينما يک ديدگاه تئاتري بود.

او پرده‌هاي گوناگوني از نمايش را فيلمبرداري مي‌کرد و سپس اين پرده‌ها را به يکديگر متصل مي‌کرد. ژرژ مه‌ليس همچنين پديدآورنده‌ فن تروکاژ در سينماست.

پس از مه‌ليس، ادوين اس پورتر باعث تکامل بنيادين و ساختاري سينما شد. او با ساختن چند فيلم‌، سينما را به عنوان پديده‌اي که امروزه مي‌شناسيم معرفي کرد. سينماي پورتر ديگر ارتباطي به تئاتر نداشت، بلکه هنري مستقل و جديد بود. پورتر، پيشگام فن تدوين فيلم نيز مي‌باشد. راهي که او در سينما آغاز کرد در نهايت به سينماي داستان‌گوي هاليوود منجر شد.

پيدايش سينما در ايران

در سال 1900 سينما توسط مظفرالدين‌شاه پس از سفر به فرانسه به ايران آورده شد و اولين فيلمبردار، ميرزا ابراهيم خان عکاس‌باشي بود. اولين سالن نمايش فيلم نيز در سال 1283 در خيابان چراغ گاز توسط ابراهيم خان صحاف‌باشي افتتاح شد.

اولين فيلمساز تحصيلکرده و حرفه‌اي، خان بابا معتضدي بود، که براي اولين‌بار فيلم خبري ساخت. معتضدي اولين لابراتوار ظهور فيلم را نيز در زيرزمين خانه‌اش داير کرد.

پس از ورود امکانات و ابزار توليد - به خصوص دوربين فيلمبرداري - آوانس اوگانيانس به همراه عده‌اي ديگر از دوستان خود نخستين پايه‌هاي سينماي ايران را بنا نهادند و با تشکيل گروهي در خيابان علاءالدوله (فردوسي کنوني) اقدام به توليد فيلم کردند.

نخستين فيلم سينمايي ناطق ايراني دختر لر به کارگرداني اردشير ايراني و توسط عبدالحسين سپنتا در سال 1312 ساخته شد.

21 شهريور ماه، روز ورود دستگاه سينماتوگراف و سرآغاز آشنايي ايراني‌ها با پرده سينما به عنوان روز ملي سينما نامگذاري شده است.