نظریه تزریقی پیام به نظریه "قدرت نامحدود رسانه ها" معروف است.وسایل ارتباط جمعی مانند یک سرنگ حجیم فرض می شوند که می توانند محتوای خود را که پیام است مانند یک ترکیب شیمیایی به مخاطبین تزریق نمایند و نیجه سریع بگیرند.دوران اوج شکوفایی این نظریه بین سالهای 1920تا 1940 یعنی تقریبا بین دو جنگ جهانی بوده است و رادیو و سینما عوامل مهمی در شکل گیری این نظریه بوده اند و رژیم آلمان نازی در زمان قدرت هیتلر بیشترین کاربرد را از این نظریه داشته است.در نظریه تزریقی پیام بیشترین تاکید بر روی پیام است و در آن مخاطب دارای واکنشی انفعالی است. هدف در ارسال پیام در نظریه تزریقی، ایجاد همبستگی و نظم اجتماعی کوتاه مدت با استفاده از زمینه های هیجانی و احساسی است .الگوی تزریقی پیام بیشتر در جوامع یکسان، همشکل یا توده وار کاربرد دارد،در این جوامع انبوه، تولید انبوه، فرهنگ انبوه ایجاد می کند و در نتیجه جامعه یا کشوری شبیه به کندوی زنبور عسل ایجاد می شود.از جمله انتقاداتی که بر نظریه تزریقی وارد شده است می توان به موارد زیر اشاره نمود:

الف-این نظریه قابل تعمیم به همه شرایط و همه زمان ها نیست.زیرا بیشتر احساسات و عواطف را هدف قرار گرفته است و اگر مردم از نظر فکری کمی مقاومت کنند امکان تاثیر از بین می رود.

ب-نظریه تزریقی همه افراد را یکسان و دارای یک ویژگی و خصوصیت می شناسد در حالی که انسان ها خیلی با یکدیگر متفاوتند.

ج-نظم مورد نظر در جوامع که با الگو حاصل می شود نمی تواند دائمی و دراز مدت باشد.

ه-نظریه و الگوی تزریقی در موقعیت هایی کارآمدی دارد که رسانه موازی و یا مخالف وجود نداشته باشد بعبارت دیگر باید منبع پیام واحد باشد. 

فرض اصلي الگوي استفاده و خشنودي اين است که افراد مخاطب، کم و بيش به صورت فعال ، به دنبال محتوايي هستند که بيشترين خشنودي را فراهم کند.

درجه اين خشنودي بستگي به نيازها و (علائق) فرد دارد. افراد هر قدر بيشتر احساس کنند که محتواي واقعي نياز آنان را برآورده مي کند، احتمال اين که آن محتوا را انتخاب کنند بيشتر است.

 الگوي اين رويکرد را بلامروکاتز در سال ( 1974 ) ارائه کرده اند. قابل ذکر است که بيشتر الگوهاي استفاده  خشنودي ، عنصر فرستنده را از فراگرد ارتباط جمعي کنار مي گذارند. اين الگوها نوعاً با عواملي آغاز مي شوند که بر انتخاب مخاطبان از ...

چهار الگو روابط عمومي  نمايانگر ارزشها ، هدفها و رفتارهايي است که سازمانها در کار روابط عمومي خود اعمال مي کنند اين الگو توسط " گرونيک و هانت " در سال 1984 ارائه شدند عبارتند از:

الف- الگوي نمايندگي مطبوعات يا تبليغات

اين الگو در آستانه ورود به قرن 19 رواج يافت و در اين زمان به عنوان الگوي متداول روابط عمومي ترويج پيدا کرد. طبق اين الگو، روابط عمومي به مشابه نماينده مطبوعات در سازمان عمل مي کند و با تهيه اخبار مختلف در صدد تغذيه اطلاعاتي مطبوعات است. در اين الگو، حقيقي بودن کامل محتواي برنامه هاي روابط عمومي مد نظر نيست و تحقيق و کشف حقايق از اهميت کمتري برخوردار است. همچنين ارتباط روابط عمومي با مخاطب يک سويه است. همانطور که اين ويژگي گوياست اين الگو با نگرش عمل گرايانه و تبليغاتي به روابط عمومي همخواني دارد.

ب- الگوي اطلاع رساني ( اطلاعات همگاني)    

در اين الگو، مهمترين وظيفه روابط عمومي " نشريه اطلاعات " تلقي شده و ...

نظريه اشاعه،فرايند اجتماعي نوآوري ( ايده هاي جديد، شيوه هاي عملي جديد و استفاده از وسايل و ابزارهاي جديد، هدف هاي جديد ) ، و چگونگي دست يابي به آن و نحوه گسترش آن به تمامي يک نظام اجتماعي را بررسي مي کند.

اورت ام. راجرز يکي از پيشتازان انديشه نوآوري در غرب است. او شرط نوآوري را کنترل پيام ها و در عين حال بهره گيري از کارگزاران ارتباطي مي داند. نوآوري مورد نظر او چيزي جز «مدرنيسم»به مفهوم غربي نيست.  

در سالهاي 1986 تا 1988 راجرز خلاصه هايي از نظريه اشاعه نوآوري را منتشر کرد. وي چهره اصلي در تحول اين نظريه است. نظريه راجرز ...

فرض اصلي الگوي استفاده و خشنودي اين است که افراد مخاطب، کم و بيش به صورت فعال ، به دنبال محتوايي هستند که بيشترين خشنودي را فراهم کند.

درجه اين خشنودي بستگي به نيازها و (علائق) فرد دارد. افراد هر قدر بيشتر احساس کنند که محتواي واقعي نياز آنان را برآورده مي کند، احتمال اين که آن محتوا را انتخاب کنند بيشتر است.

 الگوي اين رويکرد را بلامروکاتز در سال ( 1974 ) ارائه کرده اند.