جامعه اطلاعاتي(Information Society )، نوع جديدي ازجامعه انساني و متفاوت از جامعه صنعتي است .جامعه اطلاعاتی جامعهای وابسته به خدمات اطلاعاتی رسانههای همگانی است و با آهنگی سریعتر از دیگر جوامع و با سلطه بیشتر بر اندوختههای علمی و تجربی پیش میرود.محمودرضا مرتضوی در مقاله خود با نام "دگرگونی رسانه های جمعی جامعه اطلاعاتی"برخی ازنگرش ها ی مثبت و منفی درباره جامعه اطلاعاتی را به شرح زیر طبقه بندی می کند:
نگرش های مثبت
1-نزدیکی ملت ها به یکدیگر و رسیدن به تفاهم متقابل و صلح و امکان دسترسی موثر و مناسب به اطلاعات در نیل به استعدادهای خود و توسعه اقتصادی و اجتماعی.
2-اطلاعات و محتوای نمادین به سرعت و با سهولت نسبی به شکل های دیگر تبدیل می شود.
3-ارتباطات نوین، ظرفیت های فکری را در زندگی کاری روزانه ما از طریق افزایش توانمان برای انجام امور پیچیده تر در مدت زمانی کوتاه تر و به شکلی موثرتر بالا می برد.
4-قابلیت عظیمی برای ایجاد یک جامعه آن لاین بین المللی و پویا به وجود می آید. جامعه ای که به دلیل مساوات میان اعضای آن،آزادی بیان و پویایی فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و زبانی افزایش می یابد.
5-ظهور اقتصادی که بیش از پیش مبتنی بر دانایی است.
نگرش های منفی
1-محیط اطلاعاتی معاصر، تامین کنننده منافع و اولویت های سرمایه داری شرکتی و عنصر ضروری برای تثبیت اقتصاد سرمایه داری بین المللی است.
2-نابرابری کشورها و فاصله طبقاتی عامل عمده ای در توزیع، دسترسی و قابلیت های تولید اطلاعات است. بنابراین شکاف عظیمی بین فقر و ثروت اطلاعاتی به وجود می آید.
3-اطلاعات، چیزی در حال تحریف و مورد دخالت قدرتمندانی است که آن را مدیریت کرده اند و به صورت دسته بندی شده برای ترغیب مردم یا همچون کالایی قابل فروش برای سرگرم کردن به کار می برند.
4-فناوری، سرمایه، نیروی کار پیشرفته، خبرها و برنامه های رسانه ای جوامع غربی با هدف سلطه بر فرهنگ جهان است.
5-پیشرفت های حاصل شده در کارایی های ابزارهای نوین ارتباطی طبعا در اختیار دولت ها نیز قرار می گیرند، بنابراین حوزه کنترل دولت ها افزایش پیدا می کند و به همان اندازه حریم شخصی افراد منقبض و محدودتر می شود؛ به صورتی که واقعا دایره حریم خصوصی افراد در مقابل دولت حذف می شود.
